ژوزه ساراماگو (Jose de Sousa Saramago) نویسنده پرتغالی و برنده جایزه نوبل ادبیات در سال ۱۹۹۸ است. شهرت ساراماگو در ایران با ترجمه فارسی کتاب «کوری» معروف ترین رمان این نویسنده در سال ۱۳۷۸ آغاز شد.
اخرین نوشته های ژوزه ساراماگو در وبلاگی منتشر میشد که مدیریت اون وبلاگ رو پیلار همسرش و 2 تا از دوستای ژوزه برعهده داشتن … و در انتها این نوشته ها به صورت کتابی با نام نوت بوک منتشر شد .این کتاب (وبلاگ) به قول پیلار گزارش یک سال زندگی ژوزه است.
خانه کتاب آشا (+) هم در یادداشتی که در این باره دارد می گوید :
“ساراماگو در نوت بوک دربارهٔ همهچیز و همهکس اظهارنظر میکند! از سیاستمدارها، شخصیتهای تاریخی و بزرگانِ ادبیات و هنر گرفته تا بحرانِ مالی بینالمللی، برزیلی نگونبختی که در متروی لندن کشته شد و اسکاتلندیارد خونش را پایمال کرد و حتی قدرتطلبیهای واتیکان و سوءاستفادههای پاپ از مذهب (نکتهای که از جمله بیانگر احاطهٔ همهجانبهٔ او به وجوهِ مختلفِ حیاتِ بشر معاصر و اتفاقاتی است که در جایجایِ جهان روی میدهد.)
اما مهمترین رویکردِ ساراماگو در یادداشتهای این کتاب -که از او تصویر روشنفکر و منتقدی چپ، شجاع، و حقطلب به دست میدهد- دفاع جانانهٔ او از مظلومیتِ تاریخی مردم فلسطین و انتقاد از جنایتهای وحشیانهای است که اسراییلیها علیه این مردم بهخصوص در غزه مرتکب میشوند. ساراماگو بارها و بارها در نقش یک انساندوستِ صریح و صادق، از خشونتها و برخوردِ حیوانی اسراییلیها بیزاری میجوید و جامعهٔ بینالمللی را به دلیل سکوت و انفعال به همدستی با این اقدامات متهم میکند.
او همچنین بوش و برلوسکونی را آماج شدیدترین انتقادها قرار میدهد و نشان میدهد که سرِ سوزنی مصلحتطلبی و منفعتخواهی شخصی در وجودش نیست و هرجا احساس کند حقی از مردم ضایع میشود، به میدان میآید و به افشاگری و حقطلبی برمیخیزد. او شفقت و احساساتِ انسانی را تا آنجا جلا میدهد که به دفعات حتی از حقوق حیوانات دفاع میکند و خواستار جمعآوری سیرکها و باغ وحشها میشود.”
علی چنگیزی نیز در وبلاگ جامعه کهنه (+) به نکته جالبی درمورد این کتاب اشاره میکنه که من هم با اون موافقم :
” این کتاب را دوست دارم چون به نظرم نشان دهندۀ این موضوع است که نویسندگان بزرگی مثل ساراماگو هم وبلاگنویسی را یکی از دغدغههای جدیشان میدانستند و از محیط مجازی به خوبی برای بیان عقایدشان استفاده میکردند درست به عکس تصور کسانی در ایران که وبلاگنویسی نویسندگان را کاری بیهوده میپندارند و وقت تلف کردن محض؛ و اعتقاد دارند نویسنده تنها و تنها باید قصه بنویسد و لای کاغذهای کتابش پنهان شود که به گمان من هرگز این چنین نیست و محیط مجازی، دست کم در این چند ساله، بسیار به نویسندهها کمک کرده است تا آثارشان و عقایدشان را بهتر منتشر و مطرح کنند.”
_______________________________________________________________
اضافه نوشت :
1- مدتیه احساس میکنم مطالعه غیر درسیم به شدت افت داشته … دارم یه فکرایی براش میکنم برای همین هم رفتم و نوت بوک و 2 هفته پیش خریدم … الان هنوز 19 کتاب هستم ولی تمام تلاشم ومیکنم که تا 5 شنبه هفته دیگه این کتاب تموم بشه !
2- امتحانات هم شروع شد به سلامتی … دعا کنید به خوبی هم تموم بشه .
3- نوت بوک ساراماگو در رادیو فرهنگ (+)
